حدود ۱۰ سال پیش  یکی از بستگان کتاب خوانم که دیگر از جور زمانه جایی برای آرشیو مجله هایش نداشت ،به من آرشیو مجله ای را هدیه داد که "ادبستان" نام داشت. در آن روزهای نوجوانی و عشق موسیقی و شعر فقط به صفحات موسیقی آن نگاه میکردم و چنان سرمست از دیدن این صفحات بودم که گذشت روزها را نمی فهمیدم . و آن  دوران گذشت تا "ادبستان" سد یکی از منابع فکری ام و بعد ها نیز فهمیدم آن مجله ی وزین روزگاری تنها همدم اهل معرفت بوده و امروز دست ما افتاده .

چندی پیش در سایت "دکتر امیر حسین سام " که اهل موسیقی و ادب است چرخی میزدم دانستم  "سید احمد سام" مدیر و مسئول و سر دبیر ادبستان پدر وی است. و باز خوشحال شدم یکی از"ادبستانی "ها را یافتم .

چندی پیش وقتی چرخی باز در این محیط مجازی میزدم ، این بار خود"ادبستان "را یافتم . از شوق آن نتوانستم طاقت بیاورم و آمدم به خطاب شمایی که آن را  نخواندید و ندیدید بگویم:

ادبستان بخوانید:  اینجا